Təranə Şəms

Hər ailə övlad böyüdür ki, sabah cəmiyyət üçün faydalı vətəndaş olsun. Ailədə böyüyən oğlan və qız uşaqları eyni sevgi və eyni məsuliyyət mühitində yetişməlidir. Valideyn sevgisi övladın cinsinə və ya xarakterinə görə dəyişməməlidir.
Bəzən ailələrdə övladlara göstərilən münasibətdə fərqlər yaranır. Həddindən artıq güzəşt, nəzarətsiz azadlıq və ya birtərəfli yanaşma uşağın şüurunda yanlış anlayışlar formalaşdıra bilər. Uşaq zamanla elə düşünə bilər ki, onun hər istəyi mütləq yerinə yetirilməlidir.
Bəzi uşaqlar ailədə “yox” sözünü eşitmədən böyüyürlər. Onların hər istəyi yerinə yetirilir, hər arzusu gerçəkləşdirilir. Halbuki həyat ailə mühitindən fərqlidir. Həyatın öz qaydaları, sərhədləri və riskləri var. Valideynin vaxtında dediyi “yox” bəzən övladı böyük təhlükələrdən qoruyan ən vacib sözə çevrilir.
Təəssüf ki, həddindən artıq güzəşt və nəzarətsiz azadlıq sonradan ağır nəticələr doğura bilir. Bu zaman valideyn sevgisi öz mahiyyətindən uzaqlaşaraq, istəmədən övladın həyatında risklərin artmasına səbəb olur.
Son günlər baş verən faciəli hadisə də bu mövzunu yenidən gündəmə gətirdi. Gənc bir qızın həyatını itirməsi cəmiyyətdə dərin kədər doğurdu. Hadisədən sonra qızın atası verdiyi açıqlamalarda övladın hər istəyinin yerinə yetirilməsinin düzgün olmadığını və valideynlərin tərbiyədə sərhəd qoymağı bacarmalı olduqlarını qeyd etdi.
Bu sözlər təkcə bir ailənin yaşadığı ağrı deyil, eyni zamanda bütün cəmiyyət üçün bir xəbərdarlıqdır.
Azərbaycan cəmiyyətinə müraciət olaraq demək olar ki, valideyn sevgisi ilə valideyn məsuliyyəti arasında tarazlıq qorunmalıdır. Çünki sərhədsiz sevgi bəzən istənilmədən ağır nəticələrə gətirib çıxara bilər.
Bu faciə bizə bir daha xatırladır ki, məqsəd təkcə övladı sevmək deyil, onu həyata hazırlamaqdır.

Xüsusi qeyd:

Bu kimi faciələrdən sonra diqqət çəkən mühüm məqamlardan biri də ictimai münasibətdir. Hadisələrin müzakirəsi təbiidir, lakin bu müzakirələr insanlıq sərhədlərini aşmamalıdır.
Başqasının acısı üzərindən mövqe qazanmaq, sosial üstünlük nümayiş etdirmək və ya sensasiya yaratmaq doğru yanaşma deyil. İstər vətəndaşlar, istər jurnalistlər, istərsə də bloqerlər olsun — hər kəs belə məqamlarda məsuliyyətli davranmalıdır.
Faciə müzakirə predmeti deyil, nəticə çıxarma vasitəsidir. Ən azından bu cür hadisələrdə əsas məqsəd kimisə qınamaq yox, oxşar ağrıların təkrarlanmaması üçün düşünmək olmalıdır.